Wij wilden altijd al naar het Groene Hart met al zijn beekjes tussen het groene grasland. De mooie verbouwde historische boerderij ligt er middenin. De prachtig gerenoveerde boerderij met een grote mooi aangelegd voor~ en achtertuin gaf ons de nodige rust. De oude hoogstam fruitbomen in de zijtuin, maar vooral ook de grote glazen plantenkas is iets om jaloers op te zijn. De eerste dagen hadden we mooi zonnig weer, na het melken komen de koeien in een lange rij naar buiten gelopen. Het is heel leuk om ze zo van dichtbij te kunnen zien.
Omdat Saryne Piet-Hein en de kinderen Ize Marie en Sammie, nog niet zo vaak hadden geruild, hebben wij ze eerst ontvangen in ons huis. Het jongste meisje Sammie was heel gefascineerd door het kabouterhuisje in onze tuin. Ze vond het meteen jammer dat het kaboutertje aan de wandel was. Sinds kort verkopen wij onze eieren weer aan de poort. Ik sloot met de kinderen een dealtje, als jullie goed voor de kippen zorgen, mogen jullie de helft van de opbrengst zelf houden. Nou dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Een van de laatste dagen waren er maar 11 eieren. Ze zijn wel 5x wezen kijken, of er niet nog een ei gelegd was.
De vele sloten zijn natuurlijk een mooi zicht, maar vooral voor Eva een blijvende uitdaging. Waar kan ik er in, maar vooral waar kan ik er weer uit. Bij een kleine boswandeling, kon ze het niet laten, ja hoor in de meest modderige deel van de sloot een duik nemen en er vervolgens aan de verkeerde kant er uitgaan. Dat deel was een natuurgebied met heeeeeel hoog gras. Eva zag ons niet meer, maar gelukkig kwam ze uiteindelijk weer te voorschijn. Dan nog maar even een extra wandeling door het gras, om het meeste vuil van haar pootjes te krijgen, voor ze weer de auto in mocht,
Het dichbij gelegen dorp Leerdam was niet zo bijzonder, wel hebben we nog een bezoek gebracht aan de glasblazerij en het nabij gelegen park.
De omgeving met de vele hoge dijken met een mooi uitzicht op de fruitbomen was wel heel mooi. Op een van onze tochten in de omgeving kwamen we wel een heel klein huisje tegen.
Op mijn verjaardag 30 april kwamen Marjolein en Robert-Jan met hun kinderen een klein feestje houden. De keuze naar een bruin café of een pannenkoekenrestaurant viel goed uit. Via een leuk tocht door Hei en Boeicop met zijn sloten en prachtige huizen kwamen we bij het eetcafe ’t Trefpunt. Een heel leuke gelegenheid met tientallen klokken.
Als je er redelijk dicht bij in de buurt bent, moet je natuurlijk bij hen een bezoek brengen. De broer van Riny – Pierre, woont samen met zijn partner Bea in Den Haag Zuid. Ze zijn onlangs verhuisd naar een grotere flat. Die moesten we natuurlijk bekijken. Bea was bang dat we zouden verhongeren, we kregen een grote bak Surinaamse nassi mee. De terugweg iets van 85 km werd dankzij een lange file, een tocht van ruim 2 uur.
De dag voor ons vertrek zijn we zelf nog naar het pannenkoekenhuis aan de Vecht in Vianen geweest. In onze beeldvorming was Vianen vooral een vinex-dorp. We waren zeer verrast over het mooie marktplein en de oude gebouwen.
