de4jgt

2019 Italy -Toscane Londa 44

Omdat we Italy ook weleens eerder in het jaar wilden zien zonder alle drukte van andere toeristen gingen we in de maand mei met de auto naar Toscane. In een oude Toscaanse boerderij omgeven door 3000 m2 landerijen met eigen olijfbomen, fruitbomen, varkens en koeien gelegen op ruim 600 meter hoogte verbleven we 18 dagen. Om naar het dorpje Londa terug te rijden was het elke keer een bochtje links, een bochtje rechts over een redelijk smalle en steile bergweg. We waren vooraf al gewaarschuwd, je moet bij elke bocht toeteren, de inwoners van deze regio rijden nogal hard.

De boerderij was enkele jaren geleden volledig gerenoveerd, waarbij de authentieke kenmerken zijn bewaard. De ruimte die vroeger een beestenstal was, is nu een grote kamer met een enorme open haard. Op de eerste verdieping waren diverse slaapkamers met deuren en kozijnen vermoedelijk al enkele honderden jaren oud. Zo’n oude boerderij heeft muren van 60-80 cm dik. Is in de zomer natuurlijk heerlijk koel, maar ………. ook koud als het buiten nog geen zomer is. Naast de grote open haard op de begane grond waren er op de eerste verdieping nog 2 grote haarden. Om die alle drie te stoken heb je wel een knecht nodig om de boel warm te houden. Gelukkig waren er ook nog enkele “petroleum” kachels. De aanwezige elektrische kachels produceerde vooral veel lawaai door de ventilatoren, maar echt warmen, neeeeeee.

De ontvangst door Eliza en Emmanuele was allerhartelijks, zij waren uit Livorno overgekomen om ons wegwijs te maken in hun huis. We kregen van hen een fles heerlijke olijfolie uit eigen boomgaard en nog enkele andere typische locale gerechten.

De koeien met hun kalveren en de varkens liepen gewoon vrij rond, ook over ons terras. Heel gezellig en leuk ja, en wat krijg je dan, precies ………… stront waar wij onze stoelen wilden zetten om van de zon te genieten.

Als het ’s nachts ook koud is, moet je wel dicht tegen elkaar aan liggen om het een beetje warm te houden. “Elk nadeel heeft zo zijn voordeel” zei Johan Cruijff al eens.

De schilderachtige bosrijke omgeving van Londa maakte veel goed, met zijn authentieke dorpjes, waar ze het begrip ‘toerist’ nog niet echt ontdekt hebben. Op een van de mooie dagen reden wij over lange kronkelige bergwegen naar de “borgho” Poppi. Een bovenop een heuvel gelegen pittoresk dorp, nog ommuurd met hoge wallen en een echte burcht, Italiaanser kun je het bijna niet vinden. Uiteraard raakt Riny hier aan de praat met een van de oudere bewoners. Hij gaf ons een kort stukje geschiedenis van het dorp, en klaagde ook over de leegloop door de jongeren. Op de mooie Piazza, kon hij diverse Palazzo’s aanwijzen waar niemand meer in woont.

Op eerdere vakanties zijn we al eens in Florence geweest, we hadden gehoopt dat het er nu in mei, minder druk zou zijn. Maar nee, overal stikte het van de toeristen, vooral Japanners en Amerikanen. We gingen naar Florence met de trein, een enkelspoor dieseltrein, op zijn gemakje en flink scheefhangend in de bochten, elke 4 à 5 kilometer stoppen in het volgende dorp. Over het traject van 18 km deden we ruim 46 minuten.

De 2 zondagen zijn we in een typisch Italiaanse restaurant gaan lunchen, opnieuw over smalle bergweggetjes naar een plek, waarvan je denkt, we zullen wel de enige zijn. Eenmaal aangekomen is er nauwelijks nog een parkeerplaats vrij. De menukaart, daar staan alleen maar heerlijke regionale gerechten op. Uiteraard veel wild, maar vooral ook huisgemaakte pasta’s en toetjes. Het is dan ook niet de gewoonte je te beperken tot alleen het hoofdgerecht. 5 à 6 gangen, ja dat is Italiaans. En dan bij voorkeur heel hard praten, zodat de mensen aan het einde van de lange tafel het ook nog kunnen horen.

We zijn ook nog een keer naar een groot outlet centrum in de buurt van Florence geweest. Nou eens, maar nooit meer. Gelukkig konden we op de terugweg nog langs een ‘bekend race circuit Mugello’. In de dorpen richting dit circuit stonden op elke 50 meter een camera voor de snelheidscontrole. Achteraf snappen we waarom, dit circuit is, vooral voor Ferrari een testcircuit.

Posted by de4jgt in huizenruil, vakantie, 2 comments

2019 Duitsland Königswinter 43

In het Siebengebirge (Königswinter-Ittenbach) hebben we een week verbleven in een sprookjesachtig en mooi gebouwd vakwerkhuis. Het huis had steeds weer nieuwe verrassingen, elke dag opnieuw zagen we weer iets anders of nieuws. We zijn aangekomen op een dag waarin het ’s nachts sneeuwde, we zijn 7 dagen later vertrokken met prachtig zonnig weer. Van de winter – lente – naar de zomer. Ittenbach is een klein dorp gelegen tussen vele mooie bossen, die zich uitstekend lenen voor een mooie wandeltocht of een ritje met de auto. Het nabijgelegen Königswinter met een mooie Rijnboulevard heeft als bekendste hoogtepunt de Drachenfels ruine. Met een tandrad-treintje ga je steil de berg op, boven aangekomen is er een prachtig uitzicht over de Rijn en zijn vele heuvels.
Een bezoek aan Bonn, de oude hoofdstad van West-Duitsland met al zijn ambassade gebouwen is een must.
We wilden nog een bezoek brengen aan het nieuwe winkelcentrum in de buurt van Keulen, maar ja wij als “heidenen” hebben geen erg in de katholieke feestdag “Karfreitag”. In Duitsland is dan alles gesloten. Maar geen probleem, de tuin bij het huis is een prima plek om een zonnige dag door te komen met een mooi boek en een lekker glaasje wijn.
Gelukkig zijn de restaurants wel open, ’s avonds konden we heerlijk genieten van “Deutsche Spargel”.
Het huis was van alle gemakken voorzien, inclusief een groot Espresso-apparaat, die een eigen leven leidde. Van tijd tot tijd, dachten wij dat er iemand in de keuken was. Het apparaat begon dan zelf aan een uitgebreide spoelbeurt.
Overal in het huis, op de meeste gekke plaatsen kwamen we boeken, dvd’s of computerspellen tegen. De 2 katten Louis en Rosalie waren in vergelijking met onze eigen katten, grote monsters. Maar Rosalie kwam regelmatig ’s avonds met een levende muis binnen, dat is wel het voordeel van actieve katten.

Am Wiesenplatzchen
Am Wiesenplatzchen
Posted by de4jgt, 2 comments

2019 Nederland Amsterdam 42

Een heerlijk weekje in een mooi appartement vlak bij het centraal station.

Alle luxe in het mooie appartement van Jacobien en alle culturele mogelijkheden vlak bij de hand.
Het appartement is op de bovenste (7e verdieping) in een omgebouwd pakhuis aan de Oostelijke handelskade. Een heel bijzondere plek. De oude structuren van het pakhuis waren nog goed zichtbaar.
We hebben genoten van een prachtig concert in het Concertgebouw, met het groot omroepkoor en de baszanger Dmitry Ulyanov. Ook een onverwacht kerkorgelconcert op de zondagmiddag in de Duif op de Prinsengracht was genieten.
We hebben het weekje Amsterdam ook gebruikt om een bezoek te brengen aan onze Home-Exchange vrienden op de Bloemgracht Inge en Marijke. Inge had heerlijk gekookt. Riny heeft nog nooit eerder gamba's gegeten, maar ze waren heerlijk.

Een bezoek aan het buitengebied Enkhuizen, Hoorn en Edam waren heel leuk om te doen. Wat heeft Nederland toch een mooie dorpjes.
De tip van Jacobien om goedkoop te parkeren op P&R Zeeburg (€1,00 per dag) heeft ons veel geld bespaard.

Bij de kennismaking in Amsterdam, bespraken we ook de zorg voor onze katten en kippen. De kippen mogen in de namiddag naar buiten als haar zoontje dat leuk vindt. "Nou, hij is niet zo'n dierenvriend, hij is dat niet gewend."

Na een weekje in de polder, en veel knuffelen met de katten en achter de kippen aanlopen, was hij helemaal van gedachten veranderd.

 

 


Posted by de4jgt in huizenruil, 0 comments

2018 Italy Pignola 41

We vliegen eerst met Brussels Airline naar Napels op 10 augustus. We verblijven daar in een heel mooi B&B. De volgende dag reizen we met de Flixbus naar Potenza. Een mooie busrit via Salerno - de Amalfitaanse kust door het heuvelland van Basilicata naar Potenza. Valerio de tuinman brengt ons naar ons "home-exchange adres" in Pignola. We worden uitgebreid welkom geheten door de drie hondjes Latte, Buddy en Totina. De mooie Siamees Carluccio zien we pas later. We zouden tijdens de ruil gebruik mogen maken van een Fiat Panda, maar dat is een felgele VW Beetle geworden.

De mooie oranjekleurige villa kijkt uit op de stad Pignola een dorp in het Parco dell'Appennino Lucano Val d'Agri Lagonegrese. Je vermoedt het al, dat wordt veel klimmen en dalen op steile heuvels. Op zich is dat met een auto geen probleem, alleen nu wel, door slecht wegonderhoud, regen en sneeuw, zijn de wegen meer gaten en kuilen dan mooi glas asfalt. Meer dan eens krijgen de banden en de schokbrekers van de auto het heel zwaar te verduren.

De omgeving is wel heel mooi met afwisselend bossen, olijfbomen, weides, kleine dorpen en vooral heel veel slingerwegen stijl naar boven en weer stijl naar beneden.

Pignola zelf is een dorp met een kleine stille kern, waar de lokale bevolking op zondag zich verpoost in een klein parkje voor een café.

Potenza een universiteitsstad, is de hoogst gelegen hoofdstad van de Italiaanse regio's. Vanaf de parkeerplaats gaan we met de lange roltrap en lift naar het hoog-gelegen oude centrum. Potenza is 2x flink verwoest in 1943 door zware bombardementen en in 1980 door een zware aardbeving. Toch heeft het oude Potenza de charme van een oude Italiaanse stad, met zijn paleizen, piazza's, steegjes, trappenstraatjes, onverwachte hoekjes,  marmeren straat en stoepbedekking. Op elke hoek gelateria of koffiebar.

We brachten een bezoek aan Castelmezzano een dorpje in de "kleine Dolomieten" zoals het ook wel genoemd wordt. Parkeren doen we ver buiten het dorp. We worden met een shuttle bus naar het centrum gebracht. Castelmezzano is een typisch terrassen-dorp, gebouwd in lagen tegen de steile bergen. Hier en daar met schitterende uitzichten en mooie vergezichten. Over de vallei is een kabelbaan gespannen waarmee je liggend in een soort brancard als een arend over de valley kunt vliegen. Maar ja dat is alleen voor echte durfals.In Sasso di Castello hebben ze over de valley 2 Thibetaanse stalen hangbruggen gebouwd. Ook hier weer voor mensen met een goede conditie en veel durf. De bruggen zijn een cadeau van de NASA, een van de NASA ingenieurs is hier geboren en wilde iets terug doen voor zijn stad.

Het dorp Matera is in 2019 Culturele hoofdstad van Europa. We  moesten daarom natuurlijk ook een bezoek brengen aan deze stad. Matera is een eeuwenoud grottendorp, ook hier weer een zogenaamde verticale stad. Pittoresk, trapje op trapje af met een inkijk in een oude historische grot. Een bezoek meer dan waard. Op de terugweg werden we op de autoweg overvallen door een noodweer. Schuilend op een vluchtplaats zagen we honderd meter voor ons plots een bruine modderstroom over de weg komen. De ons tegemoetkomende auto's glibberden en gleden over de hele weg, totdat ook daar iedereen stil stond. Het weer in deze periode was toch vreemd, 's ochtends stralende zon met een helder blauwe lucht, tegen 13:00 uur komen er wolken, rond 16:00 uur donkere wolken met stortregens en onweer. Rond 20:00 uur weer een strak blauwe lucht.

De laatste dag van ons verblijf in Pignola hebben we Maria Stefania, Stefano, Simone en Riccardo nog ontmoet voor een diner om kennis met elkaar te maken, bijkletsen over de vakantie, ervaringen uitwisselen. We treffen elkaar op het centrale Piazza in Potenza. Het klikt meteen, wat een leuke mensen en kinderen.

Ik vraag altijd, Wat is jullie het meeste / mooiste opgevallen in Nederland. Antwoord: Alles is zo mooi schoon in Nederland en alles lijkt zo goed geregeld te zijn. Alles is op orde

Na een lange avond gezelligheid en lekker eten nemen we afscheid, wetend dat mij 's ochtends weer heel vroeg moeten opstaan voor de terugreis met de Flixbus naar Napels.

         

 

 

 

 

Castelmezzano

Napels

Matera

 

 

 

Posted by de4jgt in huizenruil, vakantie, 2 comments

2018 Belgie -Wallonië Bras 40

Van 25 mei tot i juni verblijven wij in een mooie landelijke villa in Wallonië in het kleine plaatsje Bras, vlak aan de grens met Luxemburg en dichtbij Bastogne.
Het huis van Marijse en Remi is versierd met 10 tallen libelle's in allerlei vormen, materialen en kleuren, zelfs het beddengoed is voorzien van libelle figuren. Remi is een fanatiek schilder, hij schildert natuurgetrouw de bijzondere gebouwen en landschappen. De inrichting van het huis is klassiek met veel kleur en bloemen. In de zeer grote tuin staan mooie grote bomen.
Het plaatsje Bastogne hadden we snel gezien, de enige oorlogstank kende we nog van eerdere bezoeken, het centrum viel nogal tegen. De omgeving met vele kleine dorpjes en schitterende vergezichten is zeer mooi en aantrekkelijk voor meerdere tochtjes. Ons viel wel op dat de dorpjes een "doodse indruk" maken, er is geen cafe, winkel, school of gezellig terras.
Een uitje vlak over de grens naar een groot winkelcentrum is natuurlijk heel aantrekkelijk al is het maar vanwege de benzineprijs en de goedkope alcohol.
Het bedevaartplaatsje Clerveaux hebben we ook nog een bezoek gebracht. Ook hier viel ons de overwegende grijze kleur van de huizen en daken op. Het maakt het allemaal wat somber, zeker als het wat donker weer.

In tegenstelling met andere verblijfsperiodes in de Ardennen hebben we nu nauwelijks regen gehad.

 

 

 

 

                     

 

 

     

 

 

 

 

 

Posted by de4jgt in huizenruil, 0 comments

2018 Nederland Luijcksgestel 39

Een april vakantie in het Brabantse land. Het huis staat midden in een eigen park van ruim 2 hectare. Omgeven door hoge sparren met in het centrum sequoia bomen is het heerlijk genieten van de rust en de fluitende vogels.

Het grote huis biedt ons voldoende comfort. De omgeving dichtbij de Belgische grens biedt een fijne gelegenheid voor fietstochten. Het is even zoeken maar dichtbij is er een boerderij met Hoeveijs. Ja dat is smikkelen. Kleinzoon Pepijn kwam ons 2 nachten gezelschap houden, hij vond het voor herhaling vatbaar, dat zegt genoeg. Lekker op zoek naar de boshut en de grote vijver.

Een bezoek aan het nabij gelegen Lommel en de kloosterabdij van Postel, ja dat hoort gewoon bij deze locatie.

Posted by de4jgt, 0 comments

2018 Nederland Wijk en Aalburg 38

Wij ontvangen Irene, onze huizenruil partner uit Wijk en Aalburg in ons huis. Na de kennismaking en uitwisseling van informatie vertrekken we al snel voor onze eerste ruil in 2018 naar het Brabantse land.

Wijk en Aalburg gelegen in het rivierenlandschap vlakbij de Maas is een dorp met heel veel karakteristieke huisjes vaak rietgedekt en langwerpig.

Ook het huis van Irene heeft een mooi rieten dak. Tot onze verrassing bestaat het gedeelte aan de achterzijde uit 2x een aanbouw. In het rechterdeel is een prachtige bibliotheek vol met mooie historische boeken. In het andere deel is een stijlvol ingerichte woonkamer.

De lange rivieren (Maas en Waal)met hun stijle dijken geven een mooie gelegenheid het landschap te bewonderen vanaf een hoogte. Opmerkelijk zijn de kleine huisjes aan de voet van de dijk.

De vestingdorpen Heusden en Woudrichem zijn een bezoek meer dan waard.

Als kadootje voor ons schreef Irene een mooie verhaal over Lana onze poes in het gastenboek.

voorzijde

Terras achterzijde

tuin en vijver

      
Posted by de4jgt, 0 comments

2017 Nederland Deil 37

Voor een korte vakantie gaan we naar het dorpje Deil in het rivierenland tussen Maas en Waal.

In een klein comfortabel huis met een rieten dak hebben we genoten van een leuk verblijf, afgewisseld met een bezoek aan onze dochter, haar man en de kleinkinderen. Omdat zij met zijn allen naar Disneyland Parijs gaan, mogen wij oppassen op de jonge puphond Puck en het jonge poesje Lilly. weer eens iets anders dan op kleinkinderen oppassen.

                     

De ruilhuis poesKofi, was een beetje schuw, overdag kwam ie alleen naar beneden voor zijn eten, drinken en kattenbak. ’s Nachts kroop hij uit de kast en kwam onze voeten verwarmen, dat dan weer wel.

De omgeving leent zich prima voor mooie fietstochten langs de Lek en de boomgaarden.

 

 

 

 

Posted by de4jgt in huizenruil, 0 comments

2017 Italy Barbara 36

Eind augustus hebben we nog een korte vakantie gepland in Barbara Le Marche.

Onze Italiaanse gast Marida, kwam met het vliegtuig naar Brussel. Na een treinreis richting Brugge en vandaar met de bus naar Breskens. Wij ontmoetten Marida bij de veerhaven. Na een korte rondrit en verkenning van dorp, reden we naar ons huis voor een Nederlandse lunch. In ons huis aangekomen laten Marida kennismaken met de poezen, kippen en ons huis. Marida vond het opvallend geen heuvels te zien, in een toeristenboekje had ze gelezen dat er ook heuvels zijn in Nederland. 😉, die zijn er wel maar niet in deze regio.

Vol vertrouwen in de goede zorg voor onze dieren rijden we in de middag richting het zuiden.

Barbara is een klein dorpje midden in le Marche. Bij aankomst was het wel zoeken, de gps wees naar een klein straatje maar daar was het adres niet. Gelukkig spreekt Riny goed Italiaans, en kon ze aan mensen op straat vragen waar we moesten zijn. Tja, dat was nog niet zo gemakkelijk, niemand kende Merida bij naam en de foto van de groene poort werd niet zo maar herkend. Gelukkig was een van de vrouwen zo slim om aan de achterkant van de aangeven straat te gaan kijken. En ja hoor, daar was de groene poort.

 

De sleutel ging wel in het slot, maar ronddraaien ho maar, met veel engelengeduld en een vloek binnensmonds ging de deur eindelijk open.

Het huisje was een 3 kamer appartement met een heel grote kelder eronder. De inrichting was sober, maar goed alles was aanwezig, een typische Italiaanse kleine keuken, zelfs een wasmachine en tv. In de kelder, was ook nog een Hans en Grietje hok, met een grote oude houten spijlen deur. Na opening van de deur keek je in een donkere keldertrap diep onder de gewelven van het huis. De voorzijde was op straatniveau, de achterzijde was op kelderniveau, direct aan de piazza. Op de piazza was een heel klein winkeltje met heerlijke prosciutto crudo en parmezaanse kaas.

Het harde wit-brood was goed voor een kapot gehemelte. Gelukkig was er in het dorp ook nog een grotere supermarkt. Hier werkte een oudere heer bij de groente en fruitafdeling. Zijn leeftijd was ver boven de tachtig.

 

Le Marche is een heel mooi gebied, golvende heuvels, wisselende landschappen met unieke kleine dorpjes. Le Marche lijkt heel veel op Toscane is gelukkig niet zo toeristisch. De lange stranden aan de Oostkust met de rijen strandstoelen en parasols zijn niet zo ons ding. We gaan vast en zeker nog eens terug naar Le Marche.

 

Ostra Vetere
Jesi
Standbeeld Pergolesi Jesi
Pier Senegallia
Strand Senegallia
Arcevia
Corinaldo
Corinaldo
Barbara Piazza
Corinaldo
Corinaldo
Senegallia
Canabis markt in Jesi
Pergolesi theater in Jesi
Corinaldo
Senegallia
Jesi
Barbara
Barbara
Barbara
Corinaldo

Posted by de4jgt in huizenruil, 1 comment

2017 Belgie St. Martens Latem 35

We gaan voor een korte week naar een van de meeste sjieke dorpen in België.

In het Eiernest worden we allerhartelijkst ontvangen door Elke, Wim, Zeger en Marjoke.

 

Het contact voelt meteen heel warm aan. Marjoke verheugt zich al op het zorgen voor de kippen en de poezen. Dat zal wel goed komen. Als welkomsgeschenk kregen we een grote pot Advocaat uit de regio. Normaal een drankje voor oude dames, maar ja, zoiets lekkers laat je natuurlijk niet bederven. Het Eiernest is net als ons huis een samengesteld huis, oud en nieuwbouw op een mooie manier geïntegreerd. De nieuwbouw wordt op andere dagen gebruikt als B&B, maar nu even niet. In de keuken staat een supermooie AGA Cooker met 2 grote warmteplaten en 4 ovens. Het koken op zo'n cooker is in eerste instantie nog een hele puzzel, maar uiteindelijk lukt het toch. Aan de apparatuur en huishoudelijke artikelen in de keuken is te zien, dat Elke een "echte kookfan" is. In de diverse voorraadkasten staan vele potjes eigen gemaakte jam. In de woonkamer en de kamers op de eerste verdieping zijn de muren gestuct met leem en korensnippers of leem met schelpstukjes. Hierdoor wordt een natuurlijke biotoop in het huis gecreëerd. Het huis is rijkelijk voorzien van kunstwerken, boeken en cd's, we kunnen ons hart ophalen aan nieuwe kijk, lees en luisterervaringen.

St. Martens Latem is een kunstenaarsdorp. Sommige kunstenaars hebben een galerie. De prijzen bij de kunstwerken, hebben voor ons 2 of 3 nullen teveel. De villa's en de percelen zijn van buitengewoon proportionele maten, vrijwel allemaal omgeven met een hoge dichte haag. Het gebruikelijke vervoermiddel hier is een Ferrari, Porsche, Bentley, BMW, Mercedes en Audi en bij voorkeur de grootste - breedste uitvoering. Even een broodje halen bij de bakker, dat doe je toch gewoon met je Ferarri. In het dorp is het motto op de diverse terrassen "zien en gezien worden". Grappig is te zien, wie er naar wie zwaait, wie er een warme kus krijgt en wie er een 'luchtkus' krijgt. Uiteraard hebben ze hier diverse bakkerijen en traiteurs. De eigen gemaakte bonbons, oei die zijn wel heel lekker. We moeten bij thuiskomst de weegschaal maar herijken met -10kg.

We hebben diverse fietstochten gemaakt, door de mooie kleine dorpjes en langs de Leie. Zelfs een overtocht met een kleine met de hand voortbewogen veerpontje hebben we meegemaakt. Tot grote verrassing voor ons zuinige Ollanders was de overtocht helemaal gratis. Bij elke fietstocht trakteerden we ons zelf wel op een leuk terras, Riny een Portje, Ger een van de vele lekkere Belgische Trappisten.

Donderdag hebben we een trip naar Gent gemaakt, als de bus elk half uur voor de deur stopt, ga je natuurlijk met openbaar vervoer, een beleving op zich alleen al. Het centrum van Gent is heel mooi opgeknapt, de St Baafs Kathedraal en andere kerken, De Opera staan er weer mooi bij, de nieuwe Markthal, het voetgangersgebied een bezoek meer dan waard.

Bij thuiskomst kijken wij als eerste altijd in ons gastenboek, met de tekst van Elke, Wim en de kinderen waren wij zeer blij. De tekening van Marjoke krijgt een ereplaats op de 2 laatste bladzijdes in ons eerste gastenboek.

 

Posted by de4jgt in huizenruil, 0 comments